Fuhrer Senathor

Muzyka już nie tak spokojna, damy już nie tak piękne, jedzenie już nie tak wyborne. Zwróconych zakąsek kwaśny posmak wciąż szczypie w język, a trzewia dają znać o sobie coraz to mocniej. Szukając przyczyny tego stanu rzeczy rozglądam się po sali balowej, po czerwonych niczym sztandary twarzach prześlizgując zmęczone oczy. Wzburzenie na nich, jakiego nigdy jeszcze nie widziałem. Drą się osły, krzyczą, rękami wymachują, larum wielkie podnoszą, ból w mojej głowie co i raz to nasilając.

Chwila spaceru od jednej z żywo dyskutujących grup do drugiej, naświetla niejako sytuację. Ba ! Rozjaśnia ją całkowicie! Goście senatora, to przecież w dużej części właściciele posesji położonych w niedalekiej okolicy, którzy zawiązali pomiędzy sobą coś na kształt paktu czy umowy raczej, wedle której niedobrowolne, siłą wydarte składki na rzecz organizacji balu, złożone przez wszystkich jego uczestników (z wyjątkiem wielmożów owych – oni z tych składek właśnie atrakcje tylko sobie przypisane organizują), wrzucane są do wspólnej kiesy, którą senator zawiaduje, a za zawiadywanie słono sobie pobiera. Z tejże kiesy tłuste wielmoże sponsorują kolejne bale, na których brzuchy swoje do granic możliwości opychają, a zwykłym uczestnikom (największym sponsorom), nawet ochłapów ze stołu senatorskiego żałują.

I oto jasność się staje. Otóż jeden z mieszkanców okolicy, niewielkie – aczkolwiek bogato urządzone domostwo posiadający, nie chce sie do owej wspólnej kasy dorzucać. Co więcej – organizując bal na swoich salonach, faktycznie daje gościom swoim to, za co zapłacili. I dziwię się tłustym mózgom balu u senatora, że oni pretensję do owych biedaków do tej pory ich imprezy sponsorujących mają. Dziwię się, że karać chcą ich za to, że miast ich kiesę napełniać, wolą iść tam gdzie dostaną to za co zapłacili.

Ale grube mordy coraz bardziej czerwone się robią. Sierp i młot okręgiem z gwiazdek niczym koroną cierniową otoczony w ich oczach się zapalają. Hasła z senatoro-konstytucji na usta się cisną. Oto organizacja ichnia, nacisk na tego małego, nic do tej pory nie szkodzącego sąsiada przemożny wywiera. Sankcjami i karami grozi. Zdławi, zdusi, zakrzyczy i zmusi do upodobnienia się z tym całym tałatajstwem.

A ja się tylko zastanawiam: ilu z was, dziady pierońskie z gościnności swego sąsiada niewielkiego do tej pory korzystało? Dlaczego – wy nienażarte świnie – za wszelką cenę chcecie zmusić innych do tego by kradli tak jak wy? Dlaczego ustalacie co ma się dziać w nie waszym domu? Z tego co kojarzę, była już kiedyś taka banda, które podobne zasady wprowadzała. Pod hasłem równości i ucieczki od wyzysku, dążyła do szczytnych przecież ideałów. Pękła jednak z wielkim hukiem. I martwi mnie tylko, że niedobitki po niej pod wąsami się śmieją, że ich dzieło wielkiego przymusowego balu, jest cały czas kontynuowane…

timoboll

~ - autor: timoboll w dniu luty 26, 2008.